agni_eszka_sz_effel.blox.pl: o literaturze, architekturze, kulturze... i kinie, kinie, kinie...
statystyka
Blog > Komentarze do wpisu
proszę bardzo

Trudno napisać cokolwiek po przeczytaniu grubego tomu autobiografii Andy Rottenberg "Proszę bardzo". Napisać, że świetna, wciągająca, poruszająca, ładnie napisana, że płakać się chce, że się nad nią płacze? Jakoś głupio. Napisać coś i to wcale nie cokolwiek, ale właśnie Coś, udało się już Joannie Tokarskiej-Bakir. Ba! Wracam więc do, kiedyś podesłanej mi przez Mo, recenzji tej niezwykłej książki - "Odzyskiwanie czucia".


"Rottenberg wybiera prowokację - pisze między innymi Bakirowa - Wylewa w książce żółć i z każdą stroną czujemy, jak słabnie jej depresja. „Proszę bardzo” jest częścią terapii, w której chodzi o odzyskanie czucia. Wbrew temu, co ogłaszają krajowi psychoterapeuci, to wcale nie emancypacja kobiet pozbawia je czucia. Odmowa czucia może być reakcją na świat, w którym od kobiet chce się tylko jednego.

Ale rzecz wykracza poza androcentryzm, do którego „nie idzie się” przystosować. Od Żydówek, które są Polkami, też oczekuje się jednego: mają wybierać między mamusią a tatusiem. Anda Rottenberg odmawia. Z odmowy bierze się napęd tej książki, będący przesuniętym w genealogię napędem jej życia.

Jednak to wcale nie budzenie się więzi rodzinnych, przez dekady zamkniętych w narodowej chłodni, jest dla mnie w tej książce najbardziej fascynujące (...). Ciekawsze jest dla mnie to, co w „Proszę bardzo” nierodzinne i niezamorskie. Kobiece.

Znieczulenie nie musi być tylko buntem przeciwko dyskryminacji. Może być buntem przeciwko subordynacji – względem katolickich wartości rodzinnych, katolickiej wrażliwości i języka symbolicznego, tego wszystkiego, co uznaje się w Polsce za uniwersalne, a jest tylko polsko-katolickie. Jest to podporządkowanie tak konwencjonalne, że dopóki nas samych nie dopadnie, wstyd się do niego przyznać. I jest wszechobecne".

Odzyskiwanie czucia >>



czwartek, 06 maja 2010, pravdan

Polecane wpisy

  • wróżba z fusów

    Azja z kawowych fusów grudzień 2010 (do kliknięcia)

  • miłość niszczy osobowość

    i co tu jeszcze dodawać? Vargowe: przemyślcie to. myślimy, myślimy... Viajo Porque Preciso , Volto Porque Te Amo

  • czytelnia

    Koreańczycyi senne koszmary Kim Ki-duka > Czywarto dziś wracać do Tran Anh Hunga? > Czteryciała dla jednej duszy - „Le Quattro Volte” > Sub