agni_eszka_sz_effel.blox.pl: o literaturze, architekturze, kulturze... i kinie, kinie, kinie...
statystyka
Blog > Komentarze do wpisu
Pies pracujący

Edukacja – słowo klucz. Dziś powtarzane jak zaklęcie. Jest w nim jakaś magia, coś nadprzyrodzonego, odległego. Magdalena Środa powtarza, że w hipotetycznym kobiecym rządzie łasa byłaby na stanowisko ministry edukacji właśnie. Wczoraj w telewizorze z okazji EuroPride edukacja była odmieniana przed wszystkie przypadki, często wymiennie z „promowaniem”. Niech i tak będzie. Kiedy idę na spacer po kaszubskich łąkach i zagajniczkach, myślę, że nikomu bardziej nie jest potrzebna edukacja jak polskiej wsi. Że na polskiej wsi, jak nigdzie indziej, jest potrzebna promocja wrażliwości i szacunku do świata, do samego siebie. Każdy skrawek ziemi tu do kogoś należy i prawa własności są respektowane. Kiedy widzę porąbane dla zabawy świerki, to wiem, że to dzieci właścicieli próbowały swoich sił z drzewem.

Wieczorem jak zwykle kręcę się wokół domu, wchodzę i wychodzę. Nagle w przedsionku pełno ruchliwego zwierza. Kotłuje się, miesza ze znajomym czarno-białym wzorkiem R. Pies sąsiadów, który zwykle siedzi przy budzie, nigdy nie widziałam go biegającego wolno, wlazł do nas jakąś dziurą w płocie. Pierwszy raz widzę go z bliska. Obserwowaliśmy się dotąd z dystansu. Pies zajął miejsce Puszka, który w zeszłym roku odwiedzał nas często, którego dokarmialiśmy. Puszek przepadł, „zgubił się”. Ten jest dziwny, jakby nietutejszy i kompletnie niepasujący – bardzo przypomina boksera, choć jest nieco mniejszy, ma brązową, pręgowaną sierść, długi ogon, którym nieustannie macha, charakterystycznie spłaszczony pysk. Młody, strasznie chudy. Wiem, że właściciele są z niego dumni, bo nie wygląda jak zwykły podwórkowiec, mimo to trzymają go na łańcuchu. Gdyby go spuścili, może by uciekł. R go poszturchuje, nie daje zrobić kroku, skacze na intruza. Pies nie zwraca na niego uwagi, jest we mnie wpatrzony jak w obraz. Gdy tylko na niego spojrzę i wykonam jakiś gest w jego stronę, przychodzi do mnie i skacze, skacze do góry jak na sprężynach. Tego już za wiele, R pokazuje zęby, ustawia go, nie pozwala, broni.

Biorę piłkę, próbuję zająć ich obu zabawą, ale wiem, że tu co innego jest stawką, to nie zabawa. Wciąż powtarzają się niezrozumiałe dla mnie, psie rytuały. W końcu otwieram furtkę i wypuszczam psa, daję mu trochę jedzenia, zjada szybko, choć jakby z uprzejmości, pije wodę. Kolejne próby pokojowego wejścia na nasz teren kończą się źle. Zostawiam psa za płotem, ale on zamiast pójść w swoją stronę, nadal mimo ataków R chce się do nas dostać. Cały swój czas na wolności wykorzystuje, biegając wokół naszego płotu. Chowam się do domu, ale co jakiś czas sprawdzam, co się dzieje.

Potem widzę, jak pies krąży wokół swojego obejścia. Jest piękny, pomiędzy kępami wysuszonych przez słońce traw wygląda jak młody lew, smukły, delikatny. Potem przed dom wychodzi dziewczyna, bierze w dłonie łańcuch, woła go. Pies podchodzi i zaraz się cofa, biega wokół niej, nie daje się złapać. Dziewczyna zmienia tembr głosu, jest w nim już niemal czułość. Pies zatrzymuje się, słucha, podchodzi. Ona szybkim ruchem przyczepia łańcuch do jego szyi i odskakuje. Wraca do domu, zdziwiony pies patrzy w ślad za nią, wyrywa się, próbuje uwolnić. To nic takiego – w misce ma świeżą wodę i ocieniony koroną drzewa wybieg.

Obserwujemy z R całą scenę, przyklejeni do płotu, schowani za krzakami róż. Potem wracamy do domu i jak zwykle długo patrzymy sobie w oczy. Nie wiem, dlaczego pies do nas przyszedł, może najpierw szukał swojego stada i nie znajdując go, wyruszył na poszukiwanie innego, a my byliśmy tak blisko. Może byliśmy dla niego intrygujący, kiedy obserwował, jak biegamy z piłką po trawie, kąpiemy R, bawimy się patykami, chodzimy na pole, jesteśmy zawsze razem.


niedziela, 18 lipca 2010, pravdan

Polecane wpisy

  • wróżba z fusów

    Azja z kawowych fusów grudzień 2010 (do kliknięcia)

  • miłość niszczy osobowość

    i co tu jeszcze dodawać? Vargowe: przemyślcie to. myślimy, myślimy... Viajo Porque Preciso , Volto Porque Te Amo

  • Dziura 2

    <!-- @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } A:link { color: #000080; text-decoration: underline } --> Czy Dziura1 daje w

Komentarze
zetzero
2010/07/19 20:29:27
telewizyjne relacje z parady były chwilami bulwarowe, kłopotliwe w swoim upraszczaniu i dopraszaniu się o skandal.... A historia z psiakiem impresyjna
-
2010/07/20 22:58:15
no i skauting homoseksualny wywołał burzę w szklankach :) pies odprowadził nas wzrokiem, kiedy odjeżdżaliśmy w kurzawie, do sierpnia, pomachaliśmy
-
Gość: Tron, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2014/02/06 15:17:24
A ja w ogóle nie rozumie o co tu chodzi, więc chyba przeproszę mój program do PIT i skończę wypełniać druki dla całej familii...